Izložba slovenskih umjetnika u galeriji Milotić||LA MOSTRA DEGLI ARTISTI SLOVENI NELLA GALLERIA MILOTIĆ

[lang_hr]Otvorenje izlož­be sli­ka auto­ra čla­no­va Društva Likovnih Umjetnika Sjeverne Primorske iz Ajdoščine (Slovenija), Jane Dolenc, Lucijana Lavrenčiča i Bogdana Vrčona, bit će otvo­re­na 3. trav­nja s počet­kom u 20 sati u pul­skoj gale­ri­ji Milotić. Izložba osta­je otvo­re­na do 23. travnja.[/lang_hr]

[lang_it]L’apertura del­la mos­tra di ope­re cre­ate dai mem­bri del­la Società degli artis­ti figu­ra­ti­vi del­la Primorska set­ten­tri­ona­le (DLUSP) di Ajdoščina (Slovenia) – Jana Dolenc, Lucijan Lavrenčič e Bogdan Vrčon – si ter­rà il 3 apri­le, con ini­zio alle ore 20, nel­la Galleria pole­se Milotić. La mos­tra rimar­rà aper­ta fino il 23 apri­le. [/lang_it]

[lang_hr]O umjet­ni­ci­ma:

Jana Dolenc je rođe­na 1964. godi­ne u Ljubljani. 1988. diplo­mi­ra­la je na Akademiji za likov­nu umjet­nost u Ljubljani kod pro­fe­so­ri­ce Metke Kraševec. Njezin stva­ra­lač­ki opus obu­hva­ća više sklo­po­va. Prvi “Voda i kamen” nadah­nu­la je rije­ka Soča sa svo­jim pri­to­ci­ma, u koji­ma je tra­ži­la pre­poz­nat­lji­ve obli­ke. Izmedju 1993. i 2003. živje­la je u Nizozemskoj, sa svo­jom obi­te­lji. Tu se prvens­tve­no usmje­ri­la na ljud­ski lik i srod­ne teme. Danas živi sa svo­jom obi­te­lji i stva­ra na Kamnem kod Kobarida.[/lang_hr]

[lang_hr]Još pri­je povrat­ka u Sloveniju nas­ta­le su prve sli­ke iz seri­je pod nazi­vom “Glazba u pokre­tu i boji”. U tim rado­vi­ma kis­tom poku­ša­va sli­je­di­ti ritam i melo­di­ju poje­di­nih vrsta glaz­be. Potez je izra­ža­jan, ras­pon boja je pri­la­go­đen atmo­sfe­ri glaz­be­nih dik­ta­ta. Za novi­je rado­ve iz seri­je “Otkrivanja”, Jana Dolenc nadah­nu­će je tra­ži­la u pri­ro­di i arhi­tek­tu­ri. Snažno aps­tra­hi­ra­na vari­ra­ju od eks­pre­siv­ni­jih pa do suz­dr­ža­ni­jih , urav­no­te­že­ni­jih boja. Radove zad­njeg cik­lu­sa karak­te­ri­zi­ra tran­s­pa­rent­nost, koju pos­ti­že naiz­mje­nič­nim nano­si­ma i ispi­ra­njem slo­je­va boje. Do sada je odr­ža­la oko 39 samos­tal­nih izlož­bi, sudje­lo­va­la je i na broj­nim grup­nim izla­ga­nji­ma. Često sudje­lu­je i u sli­kar­skim kolo­ni­ja­ma. 

Lucijan Lavrenčič je rođen 1969. godi­ne. Studirao je na Pedagoškom fakul­te­tu u Ljubljani, gdje je 1995. diplo­mi­rao iz sli­kar­stva i likov­ne peda­go­gi­je. Pored sli­kar­stva piše i poezi­ju. Na osnov­noj ško­li u Tolminu zapos­len je kao uči­telj likov­ne umjetnosti.

Lavrenčič je osjet­ljiv istra­ži­vač sli­kar­skih pro­ble­ma unu­tar aps­trak­ci­je. Uz vehe­men­tan potez kis­ta te širo­kim tra­go­vi­ma boje, spa­ja kon­trast izme­đu pas­toz­nih i lazur­nih nano­sa, tako da se odnos izme­đu povu­če­nog i dina­mič­kog raza­bi­re kao ekvi­va­lent. U svo­jim rado­vi­ma istra­žu­je dale­ke kra­jo­bra­ze i ne tra­ži nje­zi­ne pri­rod­ne danos­ti, što ga uda­lja­va od regi­ona­liz­ma, one karak­te­ris­tič­ne veza­nos­ti za geni­us loci, koju smo navik­li kod pri­mor­skih umjet­ni­ka, uklju­ču­ju­ći i one, koje karak­te­ri­zi­ra uvi­jek pri­sut­na ins­pi­ra­cij­ska veza­nost za prirodu.[/lang_hr]

[lang_it]Jana Dolenc è nata nel 1964 a Lubiana. Nel 1988 si è diplo­ma­ta all’Accademia di Arte pit­to­ri­ca di Lubiana con la pro­fe­sso­re­ssa Metka Krasevec. Il suo lavo­ro artis­ti­co si può sud­di­vi­de­re in diver­se fasi. In un pri­mo momen­to l’hanno ispi­ra­to le acque del tol­mi­ne­se. Tra i fon­di roc­ci­osi acca­re­zza­ti dall’acqua, l’artista è anda­ta alla ricer­ca di nuove for­me espre­ssi­ve. Tra gli anni 1993 e 2003 ha vissu­to in Olanda dove si è spo­sa­ta. Lì si è dedi­ca­ta allo stu­dio del­la figu­ra uma­na e alle con­ne­sse tama­tic­he. Oggi vive e lavo­ra a Kamno di Kobarid. Prima del suo rien­tro in Slovenia, l’artista ha comin­ci­ato una serie di dipin­ti dedi­ca­ti alla musi­ca. In ques­ti lavo­ri Dolenc trac­cia i seg­ni sul­la tela segu­en­do il rit­mo di vari gene­ri musi­ca­li. I lavo­ri più recen­ti, più astrat­ti, trag­go­no ispi­ra­zi­one dall’architettura e dall’ambiente. [/lang_it]

[lang_hr]»Što nika­da ne mogu? Ne mogu vidje­ti pri­če kra­jo­bra­za, koja pri­vid­no zako­pa­na leži  usred negos­to­ljub­lja, kroz koru nekog vje­tra, diže se iz plu­ća u mozak i od tu dalje kao vječ­na vari­abla nes­ta­je u pros­trans­tvi­ma. Uvijek neg­dje u sre­di­ni. Zato i ne mogu pri­ča­ti pokre­tom noso­ro­ga ili usam­lje­ne kor­nja­če, skri­ve­ne u objek­tu, već samo voljom do rad­nje. Iza zavje­se pišu se sti­ho­vi. Ono, što oku ne izmak­ne, za mene je samo pri­vi­dan dio slo­je­vi­tih viđe­nja. « (Lucijan Lavrenčič)

Bogdan Vrčon je rođen 1963. godi­ne u Postojni. Na Akademiji likov­nih umjet­nos­ti u Ljubljani diplo­mi­rao je 1989. u kla­si prof. Metke Krašovec. Na Umjetničkoj gim­na­zi­ji Nova Gorica zapos­len je kao pro­fe­sor  likov­ne umjet­nos­ti i struč­nih predmeta.

U sli­kar­stvu Bogdana Vrčona ne može­mo igno­ri­ra­ti nje­gov širo­ki spek­tar utje­ca­ja, iako se, u znak priz­na­nja vri­jed­nos­ti mime­tič­kog sli­kar­stva, foku­si­ra­ju na istra­ži­va­nje povr­ši­na u boji i čiš­će­nju objek­tiv­nos­ti te foku­si­ra­nju na sin­tak­su sli­kar­skog  jezi­ka. Ne zani­ma ga toli­ko eks­pre­siv­nost pri­če kao eks­pre­siv­nost same mate­ri­je, ne zani­ma ga toli­ko fabu­la , koli­ko čis­ta umjet­nič­ka pita­nja. Velik dio svog kre­ativ­nog istra­ži­va­nja kon­tro­li­ra nes­vjes­no, sli­ka iz sebe, u potra­zi tak­ve kom­po­zi­ci­je, koja svo­jom paž­lji­voš­ću otva­ra put mašti i emo­ci­onal­nom oda­zi­vu. (Nelida Nemec, frag­men­ti iz tek­s­ta izlož­be u Hit pavi­ljo­nu u Novoj Gorici).[/lang_hr]

[lang_it]Lucijan Lavrenčić è nato nel 1969 a Lubiana. Si è diplo­ma­to nel 1995 in pit­tu­ra e in peda­go­gia artis­ti­ca pre­sso la Facoltà di filo­so­fia dell’Università di Lubiana. L’artista si espri­me anc­he scri­ven­do poesie. Alla scu­ola ele­men­ta­re di Tolmin è impi­ega­to come inseg­nan­te di bel­le arti.[/lang_it]

[lang_hr]Na izlož­bi su izlo­že­ni rado­vi s domi­nant­nim moti­vi­ma figu­re i kra­jo­bra­za, koji mi se kons­tant­no “ugu­ra­va­ju” u pone­kad već umor­nu aps­trak­ci­ju, dok ne tri­jum­fi­ra­ju kao dva dos­ta for­mi­ra­na “cik­lu­sa” suoče­na u dija­lo­gu pro­miš­lje­ne likov­ne grad­nje. Sam ih malo pre­ten­ci­oz­no nazi­vam Metafizičke ale­go­ri­je i kra­jo­bra­zi. Motiv kra­jo­li­ka nije evo­lu­irao mime­tič­ki, već izra­zi­to men­tal­no i duhov­no, kao fan­ta­zi­ja para­lel­nog svi­je­ta, izgub­lje­nog u vre­me­nu, prvens­tve­no kroz likov­nu fas­ci­na­ci­ju doživ­ljen na sublim­noj ili meta­fi­zič­koj razi­ni. (Bogdan Vrčon)[/lang_hr]

[lang_it]Bogdan Vrčon è nato nel 1963 a Postojna. Nel 1989 si è diplo­ma­to all’Accademia di Arte pit­to­ri­ca di Lubiana nel­la cla­sse del­la pro­fe­sso­re­ssa Metka Krasevec. Lavora pre­sso il Ginnasio di Nova Gorica come pro­fe­sso­re d’arte figu­ra­ti­va e del­le mate­rie professionali.

Le cri­tic­he artis­tic­he, pre­pa­ra­te da Lucijan Lavrenčič, Nelida Nemec e Bogdan Vrčon, sono dis­po­ni­bi­li in lin­gua cro­ata. [/lang_it]

Izvor

Slika

• Bogdan Vrčon
• Društvo likovnih Umjetnika Sjeverne Primorske iz Ajdoščine (Slovenija)
• Jana Dolenc
• Lucijan Lavrenčič