Skladno spajanje motiva i žanrova

KINO: OBLIK VODE, reda­te­lja Guillerma del Tora

Osebujni autor­ski svje­to­vi mek­sič­kog reda­te­lja Guillerma del Tora uklju­ču­ju baj­ke, čudo­vi­šta, obi­lje spe­ci­jal­nih efe­ka­ta, ali ima­ju i odre­đe­nu inte­lek­tu­al­nu težinu.

To je ite­ka­ko uoč­lji­vo u nje­go­vom novom fil­mu “Oblik vode” (The Shape of Water), u kojem pra­ti­mo život ete­rič­ne nije­me čis­ta­či­ce (Sally Hawkins) zapos­le­ne u stro­go čuva­nom vla­di­nom labo­ra­to­ri­ju tije­kom 1960-ih. Socijalno zane­ma­re­na čis­ta­či­ca ubr­zo uspos­tav­lja dir­ljiv odnos s čudo­vi­štem koje voj­ska drži zato­če­no u labo­ra­to­ri­ju, a to se nima­lo ne svi­đa okrut­nom šefu osi­gu­ra­nja (uobi­ča­je­no izvr­s­ni Michael Shannon).

Što je toli­ko priv­lač­no u ovom fil­mu koji je lani osvo­jio Zlatnog lava u Veneciji, tri­na­est ovo­go­diš­njih nomi­na­ci­ja za Oscare i broj­ne dru­ge nagra­de? Najzanimljviji u “Obliku vode” je nes­pu­ta­ni miks raz­li­či­tih moti­va i žan­ro­va koje del Toro uspi­je­va vrlo sklad­no i nadah­nu­to slju­bi­ti u jed­nu cje­li­nu. Njegov film sadr­ži ele­men­te baj­ke, pri­če o čudo­vi­štu koje poka­zu­je emo­ci­je, iznim­no nadah­nu­te rekons­truk­ci­je ame­rič­ke iko­no­gra­fi­je 1960-ih, fil­mo­fil­ske posve­te (kino u kojem se pri­ka­zu­ju povi­jes­ni spek­tak­li) i broj­ne dru­ge sastavnice.

Del Torova vje­šti­na je u tome da sve nave­de­no pro­ži­ma iznim­no glat­ko, nižu­ći sli­jed plas­tič­nih i ugo­đaj­no vrlo boga­tih sek­ven­ci. Kao reda­telj vam se ne mora svje­to­na­zor­no naro­či­to svi­đa­ti, kao što je to slu­čaj i s pot­pis­ni­kom ovog tek­s­ta, ali ne može­te mu ospo­ri­ti dos­ljed­nost, nadah­nu­će i reda­telj­sku vještinu.

Elvis Lenić