Komorni filmovi u INK‑u

PFF – 2. I 3. DAN

Domaći fil­mo­vi koje smo gle­da­li u nedje­lju i pone­dje­ljak nave­čer slič­ni su u pro­duk­cij­skom smis­lu, ali i pre­ma pri­ka­zi­vač­koj sud­bi­ni koju su doži­vje­li na festivalu.

Oba fil­ma pri­ka­za­na su u INK‑u umjes­to u Areni, „Dom“ (reda­telj Dario Pleić) u nedje­lju zbog final­ne nogo­met­ne utak­mi­ce, a „Lada Kamenski“ (reda­te­lji Sara Hribar i Marko Šantić) u pone­dje­ljak zbog kiše. Riječ je o nisko­bu­džet­nim fil­mo­vi­ma, koji se odvi­ja­ju u zatvo­re­nim pros­to­ri­ma, a zanim­lji­vost se teme­lji na razvo­ju odno­sa među liko­vi­ma i nji­ho­voj glu­mač­koj međuigri.

Pritom je Pleić, koji se bavi odno­som supruž­ni­ka (Mislav Čavajda i Judita Franković) koji­ma pri­je­ti delo­ža­ci­ja, nešto manje uspje­šan u tome od dueta Hribar-Šantić. Njihova meta­film­ska igra­ri­ja pra­ti mla­dog reda­te­lja (Frano Mašković) koji u svoj stan pozi­va tri glu­mi­ce (Ksenija Marinković, Nataša Dorčić, Doris-Šarić Kukuljica) u svo­jem budu­ćem dugo­me­traž­nom prvi­jen­cu o pro­pas­ti tvor­ni­ce Kamensko. Namjera mu je natje­ra­ti ih na glu­mač­ku impro­vi­za­ci­ju u svr­hu razvo­ja film­skog sce­na­ri­ja, ali to ubr­zo rezul­ti­ra neugod­nim otkri­va­njem frus­tra­ci­ja iz stvar­nog života.

Ovaj fil­mić pri­lič­no pod­sje­ća na Radićevu „Živu isti­nu“, kako zbog oda­bi­ra tema­ti­ke iz glu­mač­kih kru­go­va, tako i zbog pris­tu­pa sni­ma­nju koji fin­gi­ra doku­men­ta­ri­zam, ali riječ je o vrlo sim­pa­tič­nom djel­cu koje pot­vr­đu­je pra­vi­lo da novac nije pre­su­dan za kva­li­te­tu fil­ma. Nakon „Lade Kamenski“ pri­ka­zan je i „Comic Sans“, novi film reda­te­lja Nevija Marasovića, koji je već pri­ka­zi­van u hrvat­skim kini­ma uz mahom pohval­ne kritike.

Elvis Lenić