Prizivanje Malickovog misticizma

12.05.2015.

TV: ZVIJERI JUŽNIH DIVLJINA, reda­te­lja Benha Zeitlina

Zvijeri

Večeras se na HTV‑u (3. pro­gram u 20.00) pri­ka­zu­je izvr­stan ame­rič­ki film zna­ko­vi­tog nas­lo­va “Zvijeri juž­nih div­lji­na“ (Beasts of the Southern Wild), koji je pri­je neko­li­ko godi­na dobio glav­nu nagra­du na Sundance fes­ti­va­lu i nagra­du FIPRESCI u Cannesu.

Iako nagra­da­ma ne tre­ba bes­po­go­vor­no vje­ro­va­ti, čak ni kad dola­ze s naj­u­gled­ni­jih fes­ti­val­skih adre­sa, dugo­me­traž­ni prvi­je­nac mla­đah­nog reda­te­lja Benha Zeitlina dois­ta je impre­siv­no dje­lo. Radnja fil­ma odvi­ja se u močvar­nom podru­čju del­te Mississippija, nakon kli­mat­ske apo­ka­lip­se, gdje šes­to­go­diš­nja dje­voj­či­ca Hushpuppy (izvr­s­na Quvenzhane Wallis) pro­vo­di svo­je turob­no djetinjstvo.

Djevojčica živi u okruž­ju slič­nom “Zimskoj kos­ti” (reda­te­lji­ca Debra Granik), među pri­pad­ni­ci­ma bije­log pro­le­ta­ri­ja­ta, gru­bi­ja­ni­ma i alko­hol­nim ovis­ni­ci­ma, samo što okrut­nu pla­nin­sku hlad­no­ću ovdje zamje­nju­je nepod­noš­lji­va močvar­na tru­lež. Redatelj pru­ža pogled na svi­jet iz neo­ka­lja­ne per­s­pek­ti­ve dje­te­ta, koje uspi­je­va saču­va­ti neumo­ljiv život­ni opti­mi­zam una­toč tegob­nim uvje­ti­ma odras­ta­nja. Njegovi iznim­no dojm­lji­vi i lirič­ni kadro­vi pri­ro­de pri­zi­va­ju Malickov mis­ti­ci­zam, samo što sta­tič­nu kame­ru zamje­nju­je sni­ma­nje iz ruke, a pri­zo­ri neo­ka­lja­ne pri­ro­de izmje­nju­ju se s teh­no­lo­škim otpa­ci­ma ljud­ske civilizacije.

Rijetko ima­mo pri­li­ku gle­da­ti nisko­bu­džet­ni film koji iznim­no dojm­lji­vo obje­di­nju­je pri­ču o odras­ta­nju, mito­lo­gi­ju i odnos čovje­ka pre­ma pri­ro­di, zane­ma­ru­ju­ći nara­ci­ju na račun impre­siv­ne vizu­al­nos­ti i neo­do­lji­ve lirič­nos­ti. Riječ je o reda­te­lju koji emo­ci­je defi­ni­tiv­no pret­pos­tav­lja raci­onal­nom poima­nju svi­je­ta, zbog čega ite­ka­ko vri­je­di pos­lu­ša­ti urlik “Zvijeri juž­nih divljina”.

 

Elvis Lenić