Nevidljiva Savičenta: „F:I:L:M:S:K:A:T:E:K:A“ Tanje Vrvilo i Damira Bartola Indoša

22.09.2020.

Apoteka — Prostor za suvre­me­nu umjet­nost, u okvi­ru pro­jek­ta Nevidljiva Savičenta, u čet­vr­tak 24. ruj­na u 20 sati u Gradskoj loži u Svetvinčentu orga­ni­zi­ra pos­ljed­nji u nizu umjet­nič­kih per­for­man­sa. Ovoga puta publi­ka ima poseb­nu pri­li­ku uži­vo vidje­ti lek­cij­skog hepe­nin­ga „F:I:L:M:S:K:A:T:E:K:A“ Tanje Vrvilo i Damira Bartola Indoša, dugo­go­diš­njih umjet­nič­kih part­ne­ra koji se bave eks­pe­ri­men­tal­nim kaza­li­štem i per­for­man­som pod zajed­nič­kim kon­cep­tom “DB Indoš Kuća Esktremnog muzič­kog kaza­li­šta”. Kustosica pro­gra­ma je Branka Benčić, a doga­đaj će se odvi­ti suk­lad­no svim pro­pi­sa­nim epi­de­mi­olo­škim mje­ra­ma i bes­pla­tan je za sve.

„Noli me fran­ge­re! Lekcijski hepe­ning izmje­šta frag­men­tar­nu nuž­nost pro­izaš­lu iz šah­to­fon­ske izved­be­ne ins­ta­la­ci­je „F:I:L:M:S:K:A:T:E:K:A“, DB Indoša i Tanje Vrvilo, nadah­nu­te fil­mo­graf­skom poemom vizi­onar­skog fil­ma­ša i pjes­ni­ka Ivana Martinca „FILMSKA TEKA“ iz bibli­ote­ke Elipse (Split, 1977.). Fragilnost frag­men­ta pre­ko­ra­ču­je i mani­fes­ti­ra svoj ras­tje­lov­lje­ni kons­truk­cij­ski okvir i plas­tič­ku struk­tu­ru: vid­no­zvuč­no crtov­lje knjiž­ne galak­si­je pos­ta­je simul­ta­ni hepe­ning, envi­ron­men­tal­ni zahvat, antik­nji­ški asam­blaž, ver­bo­fo­net­ski song za one koji medij revo­lu­ci­oni­ra­ju, bru­itis­tič­ka fil­mo­gra­fi­ja dru­gim sred­stvi­ma. Transliteriranu ins­ta­la­ci­ju nečit­lji­ve teke čini 5 šaht situ­aci­ja FA:IST:L:M:KE za pri­sva­ja­nje cut-up arhe­olo­gi­je film­skih nas­lo­va koje je isko­pa­vao i pre­vo­de­ći poeti­zi­rao Ivan Martinac. Njegov pojam FILMSKA TE(KA) odgo­va­ra zbro­ju od 11(9) slo­va koja zada­ju gla­sov­no-opruž­nu par­ti­tu­ru za izvo­đe­nje svih film­skih nas­lo­va iz kon­kret­ne poeme koji poči­nju slo­vi­ma našeg fil­mo­graf­skog mobi­li­ja­ra. Kontinuirani film­sko-letris­tič­ki žagor 5 mega(reflekto)fona hra­ni ins­ta­la­ci­ju u ambi­jen­ta­ci­ji kom­pju­ter­ske liri­ke pri­bli­ža­va­ju­ći se ili uda­lja­va­ju­ći se od oči­šta nad­zor­nih kame­ra smje­šte­nih u ruč­nim šah­to­fo­ni­ma. Ovaj ustraj­ni mobil­ni mega(reflekto)fonski zvuč­ni pej­zaž pro­bi­ja­ju opruž­na tije­la i gla­so­vi za sine­so­nič­nu lek­ci­ju kak­va još nika­da nije bila“, piše u opi­su programa.

Damir Bartol Indoš je poz­na­ti hrvat­ski per­for­mer i kaza­liš­ni umjet­nik koji stva­ra eks­pe­ri­men­tal­ne muzič­ke ins­tru­men­te, zvuč­ne skul­p­tu­re Šahtofone i gra­fič­ke par­ti­tu­re. Tijekom stu­di­ja sudje­lu­je u radu neo­avan­gard­ne stu­dent­ske kaza­liš­ne gru­pe Kugla Glumište te je kao ini­ci­ja­tor Grupe Kugla tije­kom 1980-ih ostva­rio niz pred­sta­va-per­for­man­sa. Od 1990-ih, pod ime­nom DB Indoš – Kuća eks­trem­nog muzič­kog kaza­li­šta ostva­ru­je niz pro­je­ka­ta i gos­to­va­nja u zem­lji i svi­je­tu s broj­nim doma­ćim i stra­nim umjet­ni­ci­ma. Sudjelovao je na raz­nim fes­ti­va­li­ma poput: Fringe Festival (Edinburgh), Klangarten Festival (Linz), Franklin Furnace (New York), Roskilde fes­ti­val, Translacije (Piotrkow), Eurokaz (Zagreb) i dr. Stalni je surad­nik Teatra &TD, kao kaza­liš­ni reda­telj član je Hrvatske zajed­ni­ce samos­tal­nih umjet­ni­ka te je i član ULUPUHA‑a u sek­ci­ji kaza­liš­ne sce­no­gra­fi­je. Dobitnik je meda­lje Grada Zagreba za pro­mi­ca­nje alter­na­tiv­ne kul­tu­re za 2009., dobit­nik prve nagra­de T‑HT@MSU natje­ča­ja za 2012., za rad Šahtofon, a u surad­nji s Tanjom Vrvilo dobit­nik je grup­ne nagra­de hrvat­ske selek­ci­je na Praškom kva­dri­je­na­lu, 2015. godine.

Tanja Vrvilo, fil­mo­lo­gi­nja, kus­to­si­ca u podru­čju film­ske umjet­nos­ti, per­for­me­ri­ca i su-auto­ri­ca eks­pe­ri­men­tal­nih kaza­liš­nih pro­duk­ci­ja. Autorica je broj­nih ese­ja i publi­ka­ci­ja i redo­vi­to pre­da­je u podru­čju kine­ma­to­gra­fi­je, vizu­al­nih i izved­be­nih umjet­nos­ti. Kao per­for­me­ri­ca sudje­lo­va­la je u broj­nim kaza­liš­nim pro­duk­ci­ja­ma te sura­đu­je i izvo­di per­for­man­se s alter­na­tiv­nim izved­be­nim sku­pi­na­ma i auto­ri­ma, a u kon­ti­nu­ite­tu s neo-avan­gard­nim per­for­me­rom Damirom Bartolom Indošem. Vodila je dodi­plom­ski stu­dij fil­ma i pre­da­va­la na film.factoryju Béle Tarra u Sarajevu. Umjetnička je direk­to­ri­ca među­na­rod­nog fes­ti­va­la o poli­ti­ka­ma film­skog kus­tos­tva  Filmske muta­ci­je: fes­ti­val nevid­lji­vog fil­ma, koji je pokre­nu­la 2007. godi­ne u Zagrebu.

Ivan Marušić Klif (1969.) mul­ti­me­di­jal­ni je umjet­nik, glaz­be­nik, sce­no­graf, ton­ski sni­ma­telj i pro­du­cent. Diplomirao je 1994. na Visokoj ško­li za obli­ko­va­nje zvu­ka (School of Audio Engineering) u Amsterdamu. Područje nje­go­vog umjet­nič­kog inte­re­sa iznim­no je širo­ko, no pri­mar­no radi s novim medi­ji­ma, vide­om, svje­tlom, zvu­kom i glaz­bom. Kao vizu­al­ni umjet­nik izla­že svje­tlos­ne, kine­tič­ke, inte­rak­tiv­ne i audi­ovi­zu­al­ne ins­ta­la­ci­je, u koji­ma koris­ti i nove digi­tal­ne teh­no­lo­gi­je i zas­ta­rje­le ana­log­ne ure­đa­je. Intenzivno sura­đu­je s dru­gim umjet­ni­ci­ma, kako u podru­čju likov­ne umjet­nos­ti, tako i kaza­li­šta, glaz­be, tele­vi­zi­je i eks­pe­ri­men­tal­nog filma.

Projekt Nevidljiva Savičenta, sufi­nan­ci­ran sred­stvi­ma iz Europskog soci­jal­nog fon­da, pro­vo­di Općina Svetvinčenat u part­ner­stvu s udru­ga­ma civil­nog druš­tva: Šikuti Machine, Apoteka — Prostor za suvre­me­nu umjet­nost, Mediteranski ples­ni cen­tar (ZPA) i Povijesna udru­ga Kaštel. Ovaj siner­gij­ski pro­jekt lokal­ne samo­upra­ve i orga­ni­za­ci­ja civil­nog druš­tva cilja ostva­ri­ti druš­tve­nu pro­mje­nu razvo­jem novog mode­la sudi­onič­kog uprav­lja­nja u kul­tu­ri usmje­re­nog pre­ma odr­ži­vom kul­tur­nom razvo­ju Općine Svetvinčenat. Pozivajući se na kon­cept “pre­vo­đe­nje tra­di­ci­je u suvre­me­nu kul­tu­ru” part­ne­ri osmiš­lja­va­ju i pro­vo­de umjet­nič­ke pro­gra­me koji ople­me­nju­ju i obo­ga­ću­ju pos­to­je­će kul­tur­ne sadržaje.

Projekt je sufi­nan­ci­ra­la Europska uni­ja iz Europskog soci­jal­nog fonda.

Priredio B. V.