Daviesova trilogija

30.05.2023.

U pone­dje­ljak 29. svib­nja na HTV‑u su pri­ka­za­ni rani rado­vi engle­skog reda­te­lja Terencea Daviesa, koji je svo­je­dob­no gos­to­vao i na Motovunskom film­skom festivalu.

Tijekom dru­ge polo­vi­ce 1970-ih i počet­kom 1980-ih Davies je radio na svo­joj tri­lo­gi­ji sas­tav­lje­noj od krat­kih crno-bije­lih fil­mo­va koji su teme­lje­ni na nje­go­vom živo­tu, a na HTV‑u je ovom pri­go­dom pri­ka­zan poče­tak i kraj tri­lo­gi­je. U prvom dije­lu “Djeca” (Children, 1976) Daviesov alter ego je dje­čak Robert Tucker, koje­mu otac umi­re od teške boles­ti i vrlo je nasi­lan pre­ma supru­zi i sinu.

Istodobno, dje­čak mora pod­no­si­ti nasi­lje obi­jes­nih uče­ni­ka u kato­lič­kom inter­na­tu i suoči­ti se sa svo­jim homo­sek­su­al­nim sklo­nos­ti­ma. U zavr­š­nom dije­lu “Smrt i tran­sfi­gu­ra­ci­ja” (Death and Transfiguration, 1983) reda­te­ljev alter-ego je sre­do­vječ­ni čovjek koji opla­ku­je pokoj­nu volje­nu maj­ku, da bi se naj­zad suočio s vlas­ti­tom smrću.

Unatoč intri­gant­nim tema­ma, Daviesova tri­lo­gi­ja više se isti­če vizu­al­nom nara­ci­jom i sti­lom nji­ho­ve obra­de. Riječ je o paž­lji­vo kom­po­ni­ra­nim crno-bije­lim kadro­vi­ma te pre­ciz­na raz­ra­đe­noj i mini­ma­lis­tič­koj nara­ci­ji. Iako Daviesovi krat­ki fil­mo­vi realis­tič­ki pri­ka­zu­ju sumo­ran svi­jet engle­skog pro­le­ta­ri­ja­ta, u nje­go­vim kadro­vi­ma ima mjes­ta i za lir­ske ugo­đa­je kao i za meta­fi­zič­ki pogled na svijet.

Tijekom svo­je više­de­set­ljet­ne kari­je­re, Davies je nakon ove tri­lo­gi­je reži­rao tek dese­tak fil­mo­va, budu­ći da sva­kom pris­tu­pa vrlo teme­lji­to i stil­ski minu­ci­oz­no. Zbog toga je šte­ta da dje­la ovog ose­buj­nog film­skog auto­ra nisu poz­na­ti­ja hrvat­skim gledateljima.

 

Elvis Lenić