FILMSKA 2018. U DESET NASLOVA

Uobičajeno za kraj godi­ne, subjek­tiv­no izdva­ja­mo deset nas­lo­va koji su obi­lje­ži­li ovu film­ski vrlo plod­nu 2018., podjed­na­ko otvo­re­nu raz­li­či­tim žan­ro­vi­ma i kine­ma­to­gra­fi­ja­ma. Pritom se redos­li­jed nave­de­nih fil­mo­va ne odno­si na nji­ho­vu kvalitetu.

PRVI ČOVJEK (reda­telj Damien Chazelle) je prvo­raz­red­no film­sko obi­lje­ža­va­nje 50. godiš­nji­ce odla­ska lju­di na Mjesec. Chazelle maj­stor­ski spa­ja monu­men­tal­ne pri­zo­re osva­ja­nja Mjeseca s emo­ci­ja­ma i pri­vat­nom tra­ge­di­jom slav­nog astro­na­uta Neila Armstronga (Ryan Gosling).

UTOYA, 22. SRPNJA (reda­telj Erik Poppe) je vrhun­ska rekons­truk­ci­ja naj­ve­će tra­ge­di­je u novi­joj nor­ve­škoj povi­jes­ti. Cijeli film u jed­nom kadru iz per­s­pek­ti­ve jed­ne dje­voj­ke daje sna­žan i dojm­ljiv pogled u neza­pam­će­ni pokolj iznutra.

NAPAD NA NILE HILTON (reda­telj Tarik Saleh) ili kad film o suvre­me­nom arap­skom druš­tvu sre­će neo-noir. Priča o korup­ci­ji u egi­pat­skoj poli­ci­ji i pra­vo­su­đu pre­ma kojoj se Lumetovi liko­vi iz „Serpica“ doima­ju poput kamilice.

DOGMAN (reda­telj Matteo Garrone) se nas­tav­lja na reda­te­lje­vu opse­si­ju tali­jan­skim jugom. Film koji kom­bi­ni­ra ele­men­te ves­ter­na i dra­me u vizu­al­no egzo­tič­nom okruženju.

PROJEKT FLORIDA (reda­telj Sean Baker) je ose­bu­jan por­tret siro­maš­nih sta­nov­ni­ka (bije­li pro­le­ta­ri­jat) napu­šte­nog zabav­nog par­ka u flo­rid­skoj subur­bi­ji. Baker iza naiz­gled nepos­to­je­će rad­nje pru­ža slo­je­vit pogled na suvre­me­no ame­rič­ko društvo.

IZGARANJE (reda­telj Lee Chang-dong) se bavi lju­bav­nim tro­ku­tom izme­đu tro­je mla­dih Korejaca. Redatelj uspi­je­va pos­ti­ći sjaj­nu atmo­sfe­ru uz maj­stor­sku upo­tre­bu pri­rod­nog svjetla.

KRIVNJA (reda­telj Gustav Moller) je film koji se odvi­ja u samo jed­noj sobi i s dežur­nim poli­caj­cem na tele­fo­nu. Iznimno nape­to i odlič­no reži­ra­no s poru­kom o rela­tiv­nos­ti dobra i zla.

IZ NIŠTAVILA (reda­telj Fatih Akin) je odlič­na pri­ča o kse­no­fo­bi­ji, tra­ge­di­ji i osve­ti. Ova dra­ma u tri čina je sja­jan pri­mjer kako bi se film­skim jezi­kom tre­ba­lo bavi­ti pro­ble­mi­ma suvre­me­ne Europe.

TRI PLAKATA IZVAN GRADA (reda­telj Martin McDonagh) je pri­ča o neza­us­tav­lji­voj maj­ci želj­noj prav­de za pokoj­nu kćer. Frances McDormand sjaj­na je u glav­noj ulo­zi, a reda­telj poka­zu­je veli­ko razu­mi­je­va­nje za lju­de i nji­ho­ve slabosti.

ČOVJEK KOJI JE UBIO DON QUIJOTEA (reda­telj Terry Gilliam) ili goto­vo dva deset­lje­ća živo­ta koja nisu potro­še­na uza­lud. Gilliamova mega­lo­ma­ni­ja uro­di­la je pra­vim Don Quijoteom za 21. stoljeće.

Elvis Lenić